DIR – serwis typowo komputerowy

W roku 2007 dynamika wzrostu użytkowników fotki załamała się. Na polskim rynku portali społecznościowych pojawiła się nasza-klasa.pl, która w ciągu roku dosłownie zdeklasowała konkurencję i jest bezsprzecznie największym portalem społecznościowym w Polsce (7,6 miliona użytkowników w czerwcu 2008). Pierwszym czynnikiem sukcesu była duża grupa docelowa. Nasza-klasa przeznaczona jest dla wszystkich, którzy skończyli szkołę – im dawniej, tym lepiej. Dzięki temu, z portalu, oprócz bardzo młodych użytkowników, korzystają również osoby po 25 roku życia. Fenomen portalu polega na zaspokojeniu bardzo silnej, realnej potrzeby, występującej w „prawdziwym” życiu – utrzymania kontaktu z ludźmi, z którymi chodziło się do szkoły. Nasza-klasa zaspokaja tą potrzebę bardzo skutecznie i stąd bierze się jej popularność. Jeśli przyjrzymy się portalowi z bliska, szybko dojdziemy do wniosku, że nie oferuje on żadnej funkcjonalności, której nie moglibyśmy znaleźć gdzieś indziej w sieci. Unikatowe jest przyporządkowanie użytkowników do szkół i klas – choć warto zauważyć, że już w 2003 roku pojawił się serwis szkolnelata.pl, o podobnej funkcjonalności. Nie odniósł jednak sukcesu, nie trafił w odpowiedni czas i nie zdobył masy krytycznej potrzebnej do uzyskania popularności.

Bańka internetowa dotknęła również polski rynek. Zbankrutowały duże portale arena.pl i ahoj.pl. Jednym z menedżerów, który pracował w ahoj.pl był Rafał Agnieszczak. Zauważył, że największe koszty generuje tworzenie treści przez zespół redakcyjny. Bazując na pomyśle HotorNot stworzył w 2001 pierwszy polski portal społecznościowy – fotka.pl. Idea portalu jest równie prosta jak pierwowzoru. Użytkownicy zamieszczają na swoje stronie – profilu zdjęcia, a inni użytkownicy je oceniają. Różnicą jest skala ocen 1-11, w pierwowzorze 0 lub 1. Portal bazuje na potrzebie zaprezentowania siebie, chęci bycia docenionym przez innych. Fotka zdobyła ogromną popularność w latach 2004-2006, kiedy to ceny dostępu do Internetu znacząco się obniżyły i w sieci pojawiło się bardzo dużo młodych osób.

Rok po powstaniu MySpace powstał najpopularniejszy dzisiaj (5 miejsce na świecie) portal społecznościowy Facebook. Założył go ówczesny student Harvardu – Mark Zuckerberg. Olbrzymią popularność zawdzięcza przede wszystkim udostępnieniu otwartej platformy dla programistów (ang. Application Programming Interface – API ), umożliwiającej tworzenie dodatków (ang. widget) do strony przez niezależnych programistów. Dzięki temu, oprócz standardowych funkcjonalności społecznościowych znanych z MySpace, Facebook zawiera tysiące niezależnych aplikacji. Twórcy aplikacji mogą czerpać zyski z reklam pojawiających się w ich aplikacjach. Udostępnienie API zmienił zamknięty, co do swojej formy, serwis w otwartą platformę, która rozwija się dzięki tysiącom programistów na całym świecie. Platforma Facebook jest olbrzymim krokiem naprzód dla całej branży internetowej – napisał na swoim blogu Marc Andressen, jeden z założycieli Netscape Corporation .
Rozwój serwisów bazujących na treściach generowanych przez użytkowników był tak znaczący, że w 2004 Tom O’ O’Reilly (właściciel wydawnictwa O’Reilly Media) sformułował termin Web 2.0. Oznacza on serwisy, na których treści tworzone są przez użytkowników, a rola twórcy serwisu sprowadza się do zapewnienia platformy umożliwiającej tworzenie treści. Serwisy te, w odróżnieniu od portali (Web 1.0) są redagowane nie przez zespoły redakcyjne, a przez użytkowników. Z tego powodu w 2006 roku prestiżowy tygodnik „Time” za człowieka roku uznał Internautę – użytkownika Internetu.

W 2003 roku powstał MySpace, pierwszy portal społecznościowy w pełnym tego słowa znaczeniu. Umożliwił on utworzenie przez użytkownika swojej własnej strony bez znajomości języka html. Na stronie użytkownika, tak zwanym profilu, mogą znaleźć się prywatne zdjęcia, video, własne przemyślenia, wiersze itp. Portal umożliwia wirtualne zawieranie znajomości, czyli ustanawianie połączenia pomiędzy jednym użytkownikiem a drugim. Dzięki temu, użytkownicy widnieją na swoich listach znajomych. Mogą kontaktować się ze sobą poprzez wewnętrzny komunikator, dzwonić do siebie wykorzystując telefonię internetową. Podsumowując funkcjonalności portalu społecznościowego, można wyróżnić dwie główne grupy funkcji. Pierwsza, to zaprezentowanie siebie poprzez utworzenie własnego profilu. Druga grupa funkcjonalności pozwala tworzyć listy znajomych oraz komunikować się z nimi. MySpace w dużej mierze zawdzięcza popularność profilom gwiazd znajdującym się na portalu. Swoje profile mają utworzone również polscy artyści, tacy jak: Kayah, Natalia Kukulska czy Monika Brodka. Strony te pełnią rolę wirtualnych fanklubów. Fani dodawani są do wirtualnych list znajomych, co powoduje, że czują się wyróżnieni. Na stronach artystów można posłuchać ich muzyki, skomentować ostatnią płytę czy poznać innych fanów naszego idola (zob. Rys. 9). MySpace obecnie zajmuje 7 miejsce wśród najpopularniejszych stron w Internecie. W 2005 roku MySpace został zakupiony przez medialnego potentata Ruperta Murdocha za „zaledwie” 580 milionów dolarów . Od tego czasu jego wartość wzrosła kilkunastokrotnie – w 2008 roku Microsoft zapłacił 280 milionów za 5% udział w firmie, której wartość eksperci wyceniają na 15 miliardów dolarów .

Po pęknięciu bańki internetowej w 2001 roku wiele podmiotów internetowych zniknęło z rynku. Najbardziej spektakularnym upadkiem na świecie była likwidacja sklepu Boo.com , w który zainwestowano 188 milionów dolarów. Natura nie znosi jednak próżni, więc na bazie doświadczeń poprzedniej dekady powstały zupełnie nowe przedsiębiorstwa internetowe, nie nazywane już dot-com’ami. Dużym problemem portali były olbrzymie koszty tworzenia wartościowej treści. Został on rozwiązane w bardzo prosty, ale jak się okazało genialny sposób. Na nowych stronach tworzeniem treści zajmowali się sami użytkownicy. Właściciele stron zapewniali jedynie platformę umożliwiającą zamieszczenie własnej twórczości oraz komunikację pomiędzy użytkownikami. Stąd powstał zupełnie nowy trend web 2.0, w którym to użytkownik był najważniejszy.
Jednym z pierwszych portali nowego typu był serwis Hotorot.com. Opierał się on na bardzo prostym pomyśle – użytkownicy zamieszczali na stronach serwisu swoje zdjęcia, by inni mogli je oceniać. W ciągu kilku miesięcy zyskał on olbrzymią popularność oraz stał się pierwowzorem dla wielu serwisów, które w późniejszym czasie podbiły Internet.

Stany Zjednoczone oraz Rosja zobowiązały się do współpracy oraz podjęcia działań mających na celu walkę z przestępczością w sieciach elektronicznych. Oba kraje dysponują ogromnym potencjałem naukowym, oba są zagrożone na tego typu ataki. Ciekawa jest jednak pozycja Rosji w tym duecie, która często bywa oskarżana, że sama korzysta z tego typu narzędzi do walki z ościennymi krajami. Przykładem może być zeszłoroczna akcja w stosunku do Estonii, gdzie atak hakerów praktycznie sparaliżował na cały dzień ten niewielki kraj. Łączy się go z władzami Rosji, jednak konkretnych dowodów brak.

Inna ciekawostka to różnica zdań pomiędzy partnerami. Rosja chce zupełnie rozdzielić internet na cywilny i wojskowy, tak aby cywile nie mieli dostępu do tej drugiej części. Z kolei USA opowiadają się za lepsza kontrolą oraz prewencją, jednak nie chcą korzystać z tak drastycznych metod. Według nich nie da się fizycznie podzielić ogromnych już dziś zasobów internetu na te wojskowe i cywilne. Potrzebna byłaby budowa zupełnie nowych sieci co wiązałoby się z ogromnymi i bezsensownymi kosztami.

Ericsson zaprezentował nowe rozwiązanie pozwalające uczynić z własnego domu prawdziwe centrum multimedialne. Pokazane na targach w Barcelonie urządzenie to nic innego jak kontroler sygnałów telewizyjnych wykorzystujący do swojego działania sieć lokalną. Dzięki temu każdy użytkownik może dowolnie zarządzać multimediami, którymi w danym momencie dysponuje.

Urządzenie IPTV Remote pozwala na sterowanie strumieniami video różnych telewizji internetowych w taki sposób aby obraz mógł być udostępniany w dowolnym czasie w dowolnym miejscu. Urządzenie współpracuje zarówno z komputerami klasy PC, notebookami jak i innymi jednostkami. IPTV Remote Ericssona wyposażone zostało w niewielki ekran, dzięki któremu użytkownik ma cały czas podgląd na interesujące go kanały telewizyjne oraz dodatki typu czatów lub samego internetu.

IPTV Remote jest w pełni konfigurowalnym urządzeniem, każda osoba może dowolnie tworzyć kategorie multimediów i swobodnie nimi zarządzać. Na razie producent nie podał ceny nowego produktu oraz daty pojawienia się w sprzedaży.