Zarabianie przez internet

XML (ang. Extensible Markup Languge) –czyli rozszerzalny język znaczników, to uniwersalny język pozwalający w jednym dokumencie definiować strukturę danych oraz przesyłać te dane. XML jest niezależny od sprzętu, systemu operacyjnego czy przeglądarki. Ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie trzeba przesłać dane pomiędzy dwoma aplikacjami, komputerami, czy innymi podmiotami, dzięki temu zdobył ogromną popularność w Internecie . XML jest rekomendowany oraz specyfikowany przez organizację ustanawiającą standardy w Internecie – W3C . Język XML charakteryzuje się również bardzo czytelną i przejrzystą strukturą, dzięki czemu odczyt lub zapis danych pierwotnie przeznaczony dla programów komputerowych może być również robiony ręcznie np. przez programistów pracujących nad programem i przygotowujących testowe dane wejściowe. Język XML zawiera mechanizmy pozwalające sprawdzać, czy przesyłane dane są zgodne ze zdefiniowaną wcześniej strukturą. Strukturę definiuje się za pomocą tak zwanych dokumentów DTD lub schematów XML. Język XML składa się ze znaczników. Znaczniki występują w dwóch wersjach – otwierającej np. oraz zamykającej . Ważnym założeniem przy konstruowaniu dokumentu XML, które należy przestrzegać jest zamykanie znaczników, co w praktyce oznacza, że każdy znacznik otwarty musi mieć odpowiadający mu znacznik zamknięty. Zwyczajowo odpowiadające sobie znaczniki otwierający i zamykający mają takie same wcięcie w dokumencie – co czyni go bardziej czytelnym. Pomiędzy znacznikami znajdują się przesyłane dane. Przesłanie danych dwóch uczniów z dziennika mogłoby wyglądać następująco:




Michał
Lenkiewicz
132-444-789


Anna
Nowak
123-456-788


Język XML jest bardzo elastyczny. Kolejność znaczników nie ma znaczenia, istotne jest natomiast zagłębienie znaczników jeden w drugim. Dla działania programów nie ma znaczenia, jeśli do dokumentu dodane zostaną nowe znaczniki. Jeśli dla przykładu do zaprezentowanego dokumentu dodamy znacznik to program, który był przystosowany do odczytu dokumentu bez tego znacznika nie powinien mieć problemów z odczytem tego dokumentu .

Można sobie wyobrazić, że na podobnej zasadzie strony startowe mogą współpracować ze mediami internetowymi. Każdy wygenerowana odsłona strony dostawcy treści równoznaczna jest z obejrzeniem przez użytkownika reklam, za które dostawca treści pobiera opłatę. Stosując model podobny do tego z wyszukiwarką dostawca treści mógłby dzielić się tak uzyskanym przychodem. Aby zrealizować taki model konieczny jest wpływ strony startowej na to, na jakie treści będzie klikał użytkownik oraz przekonanie dostawców do dzielenia się przychodami w zamian za wygenerowanie dodatkowych odsłon.
Oprócz modelu zarabiania na reklamie oraz na prowizjach od sprzedanych usług, produktu i ewentualnie ruchu, strony startowe mogą sprzedawać swoją technologię. Ciekawym trendem w marketingu jest tworzenie firmowej strony startowej , na której znalazłyby się informacje branżowe oraz informacje o produktach oferowanych przez właściciela strony. Dobrym przykładem jest HP-desktop.aol.com – strona startowa przygotowana przez producenta sprzętu komputerowego wraz z portalem AOL. W Polsce przykładem jest mynet.pl, strona startowa zrobiona przez dostawcę Internetu – Netię. Ofertę dedykowanych stron startowych uzupełniają specjalne firmowe widgety promujące markę właściciela. Programiści tworzący strony startowe posiadają wystarczający know-how, aby tworzyć komercyjne widget, a następnie oferować je swoim użytkownikom.

Kierowanie użytkowników na inne serwisy ma również swoje zalety
i umożliwia zarabianie. Strona startowa daje możliwość oferowania usług i produktów swoim użytkownikom i zarabiania na prowizjach. Przykładem, który jest już wdrożony w wielu wyszukiwarkach, jest implementacja wyszukiwarki Google na stronie. Jeśli użytkownik z niej skorzysta, obok wyników wyszukiwania zobaczy również reklamy tekstowe. Kliknięcie na reklamę oznacza przychód dla przeglądarki, ale również dla partnera, który do tej przeglądarki skierował użytkownika. Na podobnej zasadzie można współpracować z porównywarkami cen. Widget pozwalający wyszukać daną rzecz w najniższej cenie jest ciekawą funkcjonalnością dla użytkowników. Każdy użytkownik takiego widgeta przekierowany na stronę porównywarki, a następnie na stronę sklepu generuje przychód. Podobnie można współpracować z wszelkimi dostawcami usług w Internecie. Taki sposób zarabiania nie przeszkadza użytkownikom, ponieważ widgety z określonymi usługami wybierają tylko Ci, którzy są nimi zainteresowani. W przypadku czytników RSS widget może być zastąpiony kanałem RSS zawierającym wybrane produkty lub promocje.

Każde przedsięwzięcie biznesowe, również to tworzone w Internecie, realizowane jest z myślą o zarabianiu pieniędzy. Podstawowym modelem większości stron biznesowych jest zarabianie na reklamie. W przypadku szeroko pojętych agregatorów treści nie jest to jednak oczywiste. Zarówno Yahoo jak i Google nie zdecydowało się na wprowadzenie reklam typu display w swoich produktach, w iGoogle występują jedynie kontekstowe reklamy tekstowe AdSense. W związku z tym, aby mieć szansę rywalizacji o użytkowników, konkurenci nie mogą wprowadzić nielubianych przez nich reklam typu display. Wyjściem z tej sytuacji jest wprowadzenie mało intruzyjnych kontekstowych reklam w widgetach, w szczególności w kanałach RSS. Do niedawna z technicznego punktu widzenia nie było to możliwe , ale w czerwcu 2008 Google rozpoczęło testy sieci kontekstowych reklam tekstowych w kanałach RSS . Prace nad systemem trwają, na dzień dzisiejszy agregatory treści nie mogą jeszcze z niego skorzystać, ale w przyszłości będzie to na pewno ważna część przychodów generowanych przez agregatory treści. Jak się okazuje, zarabianie na reklamie w przypadku agregatorów jest bardzo utrudnione. Szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że w rozwiązaniach tego typu wiadomości pochodzą z zewnętrznych serwisów i są otwierane na zewnętrznych stronach, więc ilość odsłon, a co za tym idzie wielkość powierzchni reklamowej na sprzedaż jest znacznie ograniczona.

Warto zwrócić uwagę na wzrastającą popularność samych widgetów, które zaczynają pojawiać się nie tylko na stronach startowych. Widgety zdobywają coraz większą popularność w Internecie, powstają platformy umożliwiające dystrybucję widgetów na różne serwisy, np. wspomniany wcześniej facebook czy blogger. Każdy użytkownik może na swoim profilu, blogu, czy własnej stronie zamieścić widget w postaci ramki wyświetlającej określone informacje. Największą platformą gromadzącą widgety jest eco.netvibes.com, w której zgromadzonych jest ponad 144 tys. różnych widgetów, które można dodać do stron startowych netvibes i igoogle, do przeglądarki Opera, Windows Vista czy Mac OSX.
Najważniejszymi zaletami stron startowych, które posiadają widgety są:
• Możliwość dostosowania strony do swoich potrzeb;
• Dostęp do wielu różnych źródeł informacji w jednym miejscu;
• Oszczędność czasu użytkowników, odwiedzamy jedną stronę zamiast kilkunastu;
• Brak (lub mała ilość) reklam;
• Dostęp do swoich ustawień z dowolnego komputera podłączonego do Internetu.
Jeśli należałoby wskazać wady stron startowych, to wadą dla dosyć dużej grupy użytkowników jest skomplikowana budowa. Mimo iż jednym z głównych celów, jaki stawiają sobie twórcy stron startowych jest ich jak najprostsza budowa, to wielu szczególnie początkujących użytkowników nie radzi sobie ze skonstruowaniem własnego portalu.

Najwięcej użytkowników wśród stron startowych ma personalizowana strona Yahoo (zob. Rys. 19), dostępna pod adresem my.yahoo.com, nie jest jednak ona klasyczną stroną startową, ponieważ znajdują się na niej głównie treści z portalu Yahoo, któremu to zawdzięcza tak dużą popularność i z którym jest bardzo silnie połączona (dostęp do innych usług jest bardzo utrudniony, na przykład nie ma widgetu poczty Google – Gmail). Najpopularniejszą klasyczną stroną startową jest iGoogle.com. Charakteryzuje się stosunkowo ubogą grafiką i duża integracją z innymi usługami Google. W przeciwieństwie do konkurenta, dostęp do treści innych dostawców nie jest utrudniany. Popularność iGoogle wynika w dużej mierze z popularności wyszukiwarki Gooogle. Firmą specjalizującą się w tworzeniu strony startowej jest Netvibes. Strona startowa Netvibes.com nie korzysta ze wsparcia żadnego dużego portalu, ani wyszukiwarki, a mimo to zdobywa coraz większą popularność. Przyczynami sukcesu Netvibes są: wysokiej jakości wykonanie – aplikacja działa szybko, a usability jest na bardzo wysokim poziomie oraz koncentracja na zagadnieniu personalizowanych stron startowych. Długofalowo Netvibes na pewno będzie zyskiwał kolejnych użytkowników .

Wspomniany już rozwój technologii (w szczególności technologii AJAX i RSS) umożliwił powstanie nowego typu stron/aplikacji agregujących treści z innych serwisów – personalizowanych stron startowych. Idea takiej strony polega na ułożeniu własnego portalu z przygotowanych wcześniej obiektów (ang. widget), które można dowolnie układać na stronie. W każdym z takich obiektów znajdują się dane interesujące użytkownika, który wybrał interesujące go widgety oraz ułożył w odpowiadających mu miejscach. Podstawową funkcjonalnością widgetów jest wyświetlanie wiadomości publikowanych w kanałach RSS wybranych portali. W ostatnich latach możliwe stało się tworzenie bardziej skomplikowanych widgetów, które są tak naprawdę mini programami, uruchamianymi w przeglądarce, których wyniki działania wyświetlane są w na stronie startowej.

Najpopularniejszymi widgetami umieszczanymi nie tylko na stronach startowych są:
• Wiadomości z wybranego serwisu.
• Pogoda – najczęściej widget wykrywa miasto z jakiego pochodzimy (po numerze IP) i wyświetla prognozę pogody dla tego miasta.
• Lotto – widget wyświetla wyniki losowań lotto.
• Poczta – mini klient poczty, korzystający z protokołu POP3, powiadamia o pojawieniu się nowych wiadomości w naszej skrzynce.
• Gry – najczęściej wykonane w technologii flash, najpopularniejsze to tetris, pacan, sudoku i arkanoid.
• Filmy z YouTube – wyświetla najpopularniejsze filmy z tego serwisu.
• Notatka, lista TODO – umożliwia wpisanie i zachowanie ważnych dla użytkownika rzeczy.
Dzięki dużej ilości widgetów dostępnych do wyboru, użytkownik może bardzo precyzyjnie zaspokoić swoje potrzeby informacyjne. Strona, którą zbuduje może odpowiadać jego rzeczywistym potrzebom, zawierać wiadomości z interesujących go portali, informacje o nowej poczcie i pogodzie w mieście, w którym przebywa (zob Rys. 18). Możliwość dodania kolejnej zakładki powoduje, że strona startowa może mieć kilka wariantów – zakładka „po pracy” może zawierać gry, filmy z YouTube, czy najnowsze zdjęcia z serwisu Flickr. Jeśli dodamy do tego możliwość słuchania Internetowego radia i oglądania telewizji, obserwowanie aukcji, śledzenie nowych ofert pracy spełniających określone kryteria mamy pełny obraz możliwości, które daje strona startowa. Oprócz dostosowania treści na stronie startowej można również dostosować jej wygląd. Strony startowe posiadają wiele różnych szat graficznych do wyboru, nazywanych skórkami.

Strona startowa w przeglądarce od początku istnienia Internetu była miejscem, o które zabiegały prawie wszystkie istniejące strony. Domyślne ustawienie strony jako początkowo/domyślnie otwieranej powoduje, że użytkownik korzysta z niej codziennie, przyzwyczaja się i nie zapomni o stronie co najmniej do czasu, kiedy zmieni stronę startową. Z korzyści, jakie daje możliwość ustawienia strony startowej korzysta firma Microsoft. Z przytoczonego wcześniej zestawienia najpopularniejszych serwisów internetowych wynika, że strony firmy Microsoft odwiedza miesięcznie 5,5 miliona internautów, mimo iż nie posiadają one wartościowych stron bogatych w treści . Wynika to z ustawienia strony Microsoftu jako domyślnej strony startowej w przeglądarce. Okazuje się, że wielu użytkowników zostaje przy tym domyślnym ustawieniu.
Pierwsze portale aspirowały do bycia stronami startowymi. Początkowo znajdowała się na nich sama wyszukiwarka i linki do innych stron. Dzisiaj, największe portale mają wypracowaną uznaną markę, więc ustawienie na stronie startowej nie jest aż tak istotne jak jeszcze kilka lat temu. W serwisie zapytaj.com.pl jeden z użytkowników zadał pytanie: „Jaką stronę masz ustawioną w przeglądarce jako startową?” . Większość udzielonych odpowiedzi wskazywała Google. Ponadto użytkownicy przeglądarki FireFox wskazywali domyślnie ustawianą stronę Google przygotowaną specjalnie dla tej przeglądarki.

Rozwój technologii JavaScript i Ajax spowodował, że aplikacje, które mogły dotychczas pracować jedynie w systemie operacyjnym mogą zostać przeniesione do Internetu. Zamiast systemu operacyjnego uruchomieniem takiego programu zajmuje się przeglądarka. Aplikacje uruchamiane przez przeglądarkę są znaczenie wolniejsze od pierwowzoru, do wykonania pojedynczej operacji wymagają większej mocy procesora, ale mają jedną dużą zaletę w stosunku do tych tradycyjnych – mogą być uruchamiane z dowolnego komputera podłączonego do Internetu bez instalacji oprogramowania na komputerze. Zaleta ta spowodowała, że od kilku lat wiele firm próbuje z różnym skutkiem przepisać najpopularniejsze aplikacje tak, aby działały w przeglądarce. O ile w przypadku edytora tekstowego czy arkusza kalkulacyjnego nie udało się jeszcze uzyskać satysfakcjonujących efektów, o tyle w przypadku czytnika RSS można mówić o dużym sukcesie. Najpopularniejszym czytnikiem RSS dostępnym przez przeglądarkę jest kolejny produkt firmy Google – Google Reader.
Olbrzymią zaletą tego rozwiązania (jak i innych podobnych) jest możliwość uzyskania dostępu do swoich kanałów poprzez zalogowanie się na stronie www.google.com/reader z każdego miejsca na świecie, gdzie jest dostęp do sieci Internet. Wadą takiego rozwiązania jest brak powiadamiania o nowych wiadomościach, o ile nie ma się włączonej strony z czytnikiem. Innym rozwiązaniem wartym polecenia jest odpowiednik wspomnianego FeedDemon’a – NewsGator Online, dostępnego pod adresem www.newsgator.com/Individuals/NewsGatorOnline.

Najpopularniejszym i najlepszym w ocenie ekspertów czytnikiem RSS jest FeedDemon firmy News Gator. Do 2007 roku czytnik był płatny i kosztował około 40 dolarów, ale aby zwiększyć liczbę użytkowników zmieniono model biznesowy i udostępniono czytnik za darmo. Innym czytnikiem wartym polecenia jest RSS Bandit, którego interfejs użytkownika do złudzenia przypomina wspomniany już Outlook. W Polsce, oprócz Cafe News, zostało napisanych kilka programów pozwalających czytać kanały RSS. Są to Paseczek, RSSNewser oraz RSSSpeed. Na szczególną uwagę zasługuje ten pierwszy, który wyświetla wiadomości z kanałów RSS w formie paseczka przyklejonego do górnej części ekranu.