DIR – serwis typowo komputerowy

Postęp technologiczny w dziedzinie sprzętu komputerowego i mobilnego, spowodował, że telefony komórkowe dysponują mocą obliczeniową porównywalną z komputerami sprzed kilku lat. Nowoczesna sieć GSM – 3G, pozwalająca na transfer danych z prędkością kilku megabitów na sekundę (Mbps) powoduje, że dostęp do Internetu można mieć dosłownie wszędzie. Jeśli dodamy, że nawet w Polsce ilość telefonów komórkowych z aktywnymi kartami SIM przekroczyła liczbę mieszkańców to widać, że rynek Internetu mobilnego będzie rozwijał się bardzo dynamicznie. Gdy w październiku 2006 ruszyła rejestracja domen .mobi – przeznaczonych do umieszczania na nich stron w wersjach mobilnych, w pierwszych 8 godzinach zarejestrowano 75 000 domen. Zainteresowanie Internetem mobilnym rośnie wraz z ciągłym wzrostem ilości jego użytkowników. Eksperci nie są zgodni, w jakim kierunku będzie się rozwijał mobilny Internet. Pierwsza z koncepcji zakłada, że strony internetowe, istniejące już w sieci będą miały swoje odpowiedniki dostosowane do przeglądania w telefonach komórkowych i innych urządzeniach mobilnych. Dostosowanie takie polega na:
• Ograniczeniu rozmiaru strony, co spowoduje, że będzie się ona ładowała szybciej na urządzeniach wykorzystujących mobilny Internet, który mimo wszystko jest znacznie wolniejszy od tradycyjnego.
• Przeprojektowaniu nawigacji – małe ekrany urządzeń mobilnych wymagają dostosowania do ich rozmiarów nawigacji na stronach.
• Dostosowaniu technologicznemu – różne telefony, mają wbudowane różne przeglądarki o diametralnie różnych możliwościach technicznych.
• Analizie informacji na stronie – strony mobilne wykorzystywane są w zupełnie innych sytuacjach niż strony tradycyjne (na przykład w podróży), co powoduje, że należy je projektować pod kątem specyficznych potrzeb użytkowników.

Inną grupą serwisów w nurcie Web 2.0 są amerykański Digg.com oraz polski odpowiednik wykop.pl. Ideą tego typu serwisów jest polecanie (wykopywanie) linków do ciekawych informacji w Internecie. Aktywni użytkownicy serwisów zgłaszają i oceniają zgłaszane strony. Na stronach tych najczęściej znajdują się wiadomości, zdjęcia lub materiały video. Jeśli odpowiednio duża grupa użytkowników uzna materiał za wartościowy i zagłosuje na niego (wykopie), link pojawia się na stronie głównej serwisu. Dzięki takiemu mechanizmowi to internauci decydują, jakie treści pojawiają się w serwisie, można stwierdzić, że funkcję redaktorów pełnią najwierniejsi użytkownicy. Najczęściej treści w tych serwisach mają humorystyczny charakter, co przysparza im dużą rzeszę wiernych fanów.

W 2003 roku powstał MySpace, pierwszy portal społecznościowy w pełnym tego słowa znaczeniu. Umożliwił on utworzenie przez użytkownika swojej własnej strony bez znajomości języka html. Na stronie użytkownika, tak zwanym profilu, mogą znaleźć się prywatne zdjęcia, video, własne przemyślenia, wiersze itp. Portal umożliwia wirtualne zawieranie znajomości, czyli ustanawianie połączenia pomiędzy jednym użytkownikiem a drugim. Dzięki temu, użytkownicy widnieją na swoich listach znajomych. Mogą kontaktować się ze sobą poprzez wewnętrzny komunikator, dzwonić do siebie wykorzystując telefonię internetową. Podsumowując funkcjonalności portalu społecznościowego, można wyróżnić dwie główne grupy funkcji. Pierwsza, to zaprezentowanie siebie poprzez utworzenie własnego profilu. Druga grupa funkcjonalności pozwala tworzyć listy znajomych oraz komunikować się z nimi. MySpace w dużej mierze zawdzięcza popularność profilom gwiazd znajdującym się na portalu. Swoje profile mają utworzone również polscy artyści, tacy jak: Kayah, Natalia Kukulska czy Monika Brodka. Strony te pełnią rolę wirtualnych fanklubów. Fani dodawani są do wirtualnych list znajomych, co powoduje, że czują się wyróżnieni. Na stronach artystów można posłuchać ich muzyki, skomentować ostatnią płytę czy poznać innych fanów naszego idola (zob. Rys. 9). MySpace obecnie zajmuje 7 miejsce wśród najpopularniejszych stron w Internecie. W 2005 roku MySpace został zakupiony przez medialnego potentata Ruperta Murdocha za „zaledwie” 580 milionów dolarów . Od tego czasu jego wartość wzrosła kilkunastokrotnie – w 2008 roku Microsoft zapłacił 280 milionów za 5% udział w firmie, której wartość eksperci wyceniają na 15 miliardów dolarów .

Stany Zjednoczone oraz Rosja zobowiązały się do współpracy oraz podjęcia działań mających na celu walkę z przestępczością w sieciach elektronicznych. Oba kraje dysponują ogromnym potencjałem naukowym, oba są zagrożone na tego typu ataki. Ciekawa jest jednak pozycja Rosji w tym duecie, która często bywa oskarżana, że sama korzysta z tego typu narzędzi do walki z ościennymi krajami. Przykładem może być zeszłoroczna akcja w stosunku do Estonii, gdzie atak hakerów praktycznie sparaliżował na cały dzień ten niewielki kraj. Łączy się go z władzami Rosji, jednak konkretnych dowodów brak.

Inna ciekawostka to różnica zdań pomiędzy partnerami. Rosja chce zupełnie rozdzielić internet na cywilny i wojskowy, tak aby cywile nie mieli dostępu do tej drugiej części. Z kolei USA opowiadają się za lepsza kontrolą oraz prewencją, jednak nie chcą korzystać z tak drastycznych metod. Według nich nie da się fizycznie podzielić ogromnych już dziś zasobów internetu na te wojskowe i cywilne. Potrzebna byłaby budowa zupełnie nowych sieci co wiązałoby się z ogromnymi i bezsensownymi kosztami.