DIR – serwis typowo komputerowy

Największą zaletą czytnika RSS, który jest zainstalowany w systemie operacyjnym komputera, jest powiadamianie i przypominanie o nowych wiadomościach w subskrybowanych przez nas kanałach. Czytnik automatycznie monitoruje zawartość kanału i sprawdza, czy nie pojawiła się w nim nowa wiadomość. Jeśli nowa wiadomość zostanie wykryta, użytkownik zostanie o niej powiadomiony, podobnie jak np. w programie do obsługi poczty Outlook. Wspomniany Outlook również ma wbudowaną obsługę kanałów RSS. Tworzy on osobne drzewko z kanałami RSS, po kliknięciu w kanał wiadomości pojawiają się w okienku, w których zwykle wyświetlane są wiadomości e-mail. Obsługę kanałów RSS mają wbudowaną nie tylko wszystkie przeglądarki na rynku, ale również Windows Vista umożliwia umieszczenie wiadomości z wybranego kanału RSS w formie małego okienka umieszczonego z prawej strony ekranu. Jednak najbardziej optymalnym i najszybszym sposobem korzystania z kanałów RSS pozostaje instalacja czytnika RSS, którego przykładowe okno obrazuje.

Pierwszą analizowaną kategorią agregatorów treści są czytniki RSS instalowane w systemie operacyjnym komputera. Podstawowym kryterium decydującym o przynależności oprogramowania do tej grupy jest konieczność dostarczenia pliku instalacyjnego z programem na dysk twardy komputera, a następnie instalacja w systemie operacyjnym.
Pierwsze kanały RSS powstały w latach 1999-2000. Struktura kanału, która szczegółowo zostanie omówiona w kolejnym podrozdziale, nie sprzyja wygodnemu czytaniu w przeglądarce. Co prawda już w 2000 roku przeglądarka Netscape miała wbudowaną obsługę kanałów RSS, ale znacznie wygodniejsze korzystanie z kanałów RSS zapewnia program dedykowany do tego celu, tak zwany Czytnik kanałów RSS (RSS Reader). Czytnik kanałów, to aplikacja pobierana z Internetu i instalowana w systemie operacyjnym. Zwykle po instalacji subskrybowana (subskrybowanie kanału oznacza dodanie go do czytnika RSS ) jest domyślna lista kanałów.

Informacja jest jedną z najcenniejszych wartości w dzisiejszym świecie, jednak nadmiar informacji powoduje, że jej wartość drastycznie spada. W rozdziale tym, zostanie szczegółowo opisana tematyka agregatorów treści – serwisów, które w jednym miejscu gromadzą treść z wielu innych stron internetowych i pozwalają użytkownikom wybrać tylko to, co ich naprawdę interesuje.
Wraz z nadejściem trendu Web 2.0 rozpoczął się niezwykle dynamiczny okres rozwoju Internetu. Jasnym stało się, że Internet jest nowym medium, które stale zyskuje na popularności i powoli wypiera stare media. W początkowej fazie rozwoju w Internecie obecne były zupełnie nowopowstałe firmy takie jak Yahoo, Google, a w Polsce Wirtualna Polska czy Onet. Wraz z rosnącą popularnością Internetu, swoje strony stworzyły również gazety, radia i telewizje. Sukcesy firm Web 2.0 zachęciły kolejnych twórców do zakładania firm internetowych. Analizując portal startups.pl, na którym przedstawiane są nowe inicjatywy pojawiające się w sieci, można zauważyć, że niemalże codziennie pojawiają się nowe, profesjonalne strony i firmy internetowe, pragnące pozyskać wiernych użytkowników. Taka sytuacja powoduje, że w Internecie występuje natłok informacji. Trudno jest oddzielić treść wartościową od tej bezwartościowej. Codziennie Internauta zalewany jest morzem informacji. Jeśli dołożymy do tego coraz większą liczbę reklam pojawiających się na stronach okazuje się, że marnujemy coraz więcej czasu, poszukując interesujących nas wiadomości. Bardzo często zdarza się, że informacje, na których naprawdę nam zależy do nas nie docierają.

Rok po powstaniu MySpace powstał najpopularniejszy dzisiaj (5 miejsce na świecie) portal społecznościowy Facebook. Założył go ówczesny student Harvardu – Mark Zuckerberg. Olbrzymią popularność zawdzięcza przede wszystkim udostępnieniu otwartej platformy dla programistów (ang. Application Programming Interface – API ), umożliwiającej tworzenie dodatków (ang. widget) do strony przez niezależnych programistów. Dzięki temu, oprócz standardowych funkcjonalności społecznościowych znanych z MySpace, Facebook zawiera tysiące niezależnych aplikacji. Twórcy aplikacji mogą czerpać zyski z reklam pojawiających się w ich aplikacjach. Udostępnienie API zmienił zamknięty, co do swojej formy, serwis w otwartą platformę, która rozwija się dzięki tysiącom programistów na całym świecie. Platforma Facebook jest olbrzymim krokiem naprzód dla całej branży internetowej – napisał na swoim blogu Marc Andressen, jeden z założycieli Netscape Corporation .
Rozwój serwisów bazujących na treściach generowanych przez użytkowników był tak znaczący, że w 2004 Tom O’ O’Reilly (właściciel wydawnictwa O’Reilly Media) sformułował termin Web 2.0. Oznacza on serwisy, na których treści tworzone są przez użytkowników, a rola twórcy serwisu sprowadza się do zapewnienia platformy umożliwiającej tworzenie treści. Serwisy te, w odróżnieniu od portali (Web 1.0) są redagowane nie przez zespoły redakcyjne, a przez użytkowników. Z tego powodu w 2006 roku prestiżowy tygodnik „Time” za człowieka roku uznał Internautę – użytkownika Internetu.

AMD nie daje za wygraną i ciągle jest tuż za plecami swojego głównego konkurenta, firmy Intel. Właśnie opracowała nową wersję procesora Opteron, który dysponuje aż dwunastoma rdzeniami. Dzięki temu jednostka ma stać się jedną z najwydajniejszych w ofercie AMD oraz w ogólne na rynku procesorów.

Jeśli chodzi o szczegóły, to nowe Opterony będą wyposażone w 12 megabajtów pamięci L3 a na każdy rdzeń ma przypadać po 512 kilobajtów pamięci L2. Całość ma pracować pod kontrolą magistrali zapewniającej kompatybilność z czterokanałową pamięcią DDR3 1333 MHz. Zegar procesora ma taktować z szybkością 2,20 GHz.

Nowe Opterony mają być połączeniem wysokiej wydajności przy stosunkowo niskim napięciu. Przeznaczone są do zastosowań profesjonalnych, głównie montażu w serwerach dedykowanych. Według niepotwierdzonych informacji sprzedaż Opteronów ma rozpocząć się jeszcze w tym miesiącu, na razie dostępne są one jedynie dla stałych klientów AMD w wersjach inżynieryjnych. Co ciekawe pierwsze egzemplarze pojawiły się również w serwisach aukcyjnych.