DIR – serwis typowo komputerowy

Czytnik RSS zwykle składa się z trzech okien. Pierwsze okno to lista wybranych (zasubskrybowanych) kanałów w formie drzewka lub listy. Kanały mogą być podzielone na foldery, grupujące kanały o podobnej tematyce. Aby dodać kanał RSS do drzewka należy znać jego adres. Zdarza się, że użytkownicy mylą adres kanału rss z adresem portalu (adresem kanału RSS nie jest www.interia.pl, a przykładowy kanał Interii ma adres http://kanaly.rss.interia.pl/fakty.xml), ale jeśli twórca strony internetowej użył specjalnych znaczników wskazujących na kanał RSS, to często wystarczy podać sam adres portalu (jednak nie wszystkie czytniki RSS mają wbudowaną taką funkcję). Zwykle kanały RSS mają rozszerzenie xml zamiast tradycyjnego htm lub html. Po kliknięciu na kanał lub folder w drugim oknie pojawia się lista wiadomości. Bardzo często sposób wyświetlania wiadomości w tym oknie można konfigurować. Dostępne są opcje wyświetlania tylko tytułów lub tytułów razem ze streszczeniem. Dodatkowo, można ustawić, aby widoczne były tylko nieprzeczytane wiadomości lub wiadomości z ostatniego dnia itp. Dodatkowymi funkcjami są wysłanie wiadomości mailem, przypisanie wiadomości flagi (podobnie jak w programach pocztowych) oraz usunięcie wiadomości. Po kliknięciu w wiadomość (w zależności od czytnika pojedynczy lub podwójny klik) w trzecim oknie, które jest wbudowaną przeglądarką Internetową, otwiera się strona portalu – właściciela kanału RSS, na której znajduje się pełna treść wybranej wiadomości.

Postęp technologiczny w dziedzinie sprzętu komputerowego i mobilnego, spowodował, że telefony komórkowe dysponują mocą obliczeniową porównywalną z komputerami sprzed kilku lat. Nowoczesna sieć GSM – 3G, pozwalająca na transfer danych z prędkością kilku megabitów na sekundę (Mbps) powoduje, że dostęp do Internetu można mieć dosłownie wszędzie. Jeśli dodamy, że nawet w Polsce ilość telefonów komórkowych z aktywnymi kartami SIM przekroczyła liczbę mieszkańców to widać, że rynek Internetu mobilnego będzie rozwijał się bardzo dynamicznie. Gdy w październiku 2006 ruszyła rejestracja domen .mobi – przeznaczonych do umieszczania na nich stron w wersjach mobilnych, w pierwszych 8 godzinach zarejestrowano 75 000 domen. Zainteresowanie Internetem mobilnym rośnie wraz z ciągłym wzrostem ilości jego użytkowników. Eksperci nie są zgodni, w jakim kierunku będzie się rozwijał mobilny Internet. Pierwsza z koncepcji zakłada, że strony internetowe, istniejące już w sieci będą miały swoje odpowiedniki dostosowane do przeglądania w telefonach komórkowych i innych urządzeniach mobilnych. Dostosowanie takie polega na:
• Ograniczeniu rozmiaru strony, co spowoduje, że będzie się ona ładowała szybciej na urządzeniach wykorzystujących mobilny Internet, który mimo wszystko jest znacznie wolniejszy od tradycyjnego.
• Przeprojektowaniu nawigacji – małe ekrany urządzeń mobilnych wymagają dostosowania do ich rozmiarów nawigacji na stronach.
• Dostosowaniu technologicznemu – różne telefony, mają wbudowane różne przeglądarki o diametralnie różnych możliwościach technicznych.
• Analizie informacji na stronie – strony mobilne wykorzystywane są w zupełnie innych sytuacjach niż strony tradycyjne (na przykład w podróży), co powoduje, że należy je projektować pod kątem specyficznych potrzeb użytkowników.

Wraz z rozwojem technologii oraz wzrostem przepustowości łącz internetowych, możliwe stało się publikowanie materiałów video coraz lepszej jakości. W początkowej fazie tej usługi, tradycyjne telewizje zamieszczały fragmenty swoich programów w sieci. Trend Web 2.0 spowodował, że to użytkownicy chcieli tworzyć treść video i zamieszczać ją w sieci. Barierą do powstania serwisu umożliwiającego zamieszczanie plików video była olbrzymia przepustowość łącza internetowego potrzebnego do obsługi dużej liczby plików. Dlatego też serwis YouTube, spełniający takie potrzeby użytkowników, powstał dopiero w lutym 2005 roku. Jego hasło Broad Cast Yourself – w wolnym tłumaczeniu oznacza „rozgłoś/wyemituj siebie” i w pełni oddaje funkcjonalność serwisu. Zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać materiały video oraz je komentować. Oglądać mogą je wszyscy użytkownicy.
YouTube od początku istnienia cieszył się dużą popularnością. Po półtora roku istnienia mógł się pochwalić oglądalnością na poziomie 100 mln wyświetleń filmów dziennie. W październiku 2006 serwis został kupiony przez Google za 1,65 miliarda dolarów. W kwietniu 2008 na portalu znajdowało się ponad 80 milionów plików video. Najczęściej oglądane nagrania osiągnęły prawie 100 milionów odsłon. Przepustowość łącza potrzebnego do utrzymania serwisu jest porównywalna do przepustowości całego Internetu w roku 2000. Dziennie utrzymanie łącza kosztuje około miliona dolarów. Serwis w pierwszym kwartale 2008 nie był jeszcze rentowny, ale magazyn Forbs w swoim artykule szacuje, że firma zamknie rok 2008 zyskiem w wysokości 200 milionów dolarów .

Praktycznie każdy posiadacz telefonu komórkowego doskonale wie jakie możliwości ma standardowa karta SIM. Jest to głównie pamięć urządzenia, która przechowuje podstawowe informacje o naszym telefonie, takie jak numer czy wybrane numery z książki adresowej. Służy identyfikacji nie tyle samego telefonu co przypisanego do właściciela numeru. Okazuje się, że karta SIM może już niedługo stać się czymś więcej.

Południowokoreańska firma SK Telecom pracuje właśnie nad karta SIM nowej generacji. Na razie udało się jej opracować prototyp, który zmienia całkowicie spojrzenie na ten komponent. Koreańczykom udało się zmieścić na niewielkiej przestrzeni procesor, pamięć operacyjną oraz pamięć stałą o pojemności jednego gigabajta. Dzięki temu karta SIM staje się czymś więcej, otwiera się wiele nowych możliwości jej zastosowania. Co ciekawe, poprzez gigabajtową pamięć można zainstalować na niej system operacyjny, np. Google Android i dzięki temu korzystać z niego w różnych urządzeniach zmieniając tylko kartę SIM.